2

Marius skuif stadig vorentoe … Hy weet nie of hy té na aan die rekenaar moet kom nie. Nie nadat die muis netnou uit sy hande geruk is nie. Netnou gebeur daar nog iets as hy aan die sleutelbord vat. Maar Erik het nou al drie keer gevra of hy hom sal help. Miskien moet ek net vinnig die antwoord tik, besluit Marius. En dan sit ek die rekenaar af.
Hy sit sy vingers op die sleutelbord en tik vinnig:

Toe, skielik, breek daar 'n aaklike skree-geluid uit die rekenaar los. Marius val agteroor op sy stoel. Sy hart jaag in sy borskas. Sy rekenaarskerm begin sommer vanself in die rondte te tol, maar knoop dit self vas in die kragkabel. Die skree-geluid verander nou in 'n onaardse brul wat deur die vloer beweeg en die lessenaar laat ruk.
Toe is dit stil. Nie 'n geluid kan meer gehoor word nie.
Marius sit versteen. Hy was nog nooit so bang in sy lewe nie. En asof dit nie genoeg is nie, hoor hy nou iets buite sy kamervenster … Hy kyk na regs en sien dat die wêreld buite in 'n digte mis gehul is. Marius weet nie wat dit kan beteken nie, maar hy kry 'n gevoel dat dit niks goeds kan wees nie.
Hy moet hulp gaan soek … Dadelik!