Ek, Godfrey van Rooyen het saam met my ouma gebly, ek was elf jaar oud en my ouma was al vier en vyftig jaar oud. Ons het in 'n viervertrek gebly, wat 'n bietjie ongemaklik was vir ek en my ouma, maar weens die omstandighede kon ons nie 'n beter een bekostig nie.

My plig was dat ek moes hout gekap het, ons het 'n dik stomp gehad agter onse huis en ek moes met 'n byl daardie stomp geslaan het tot daar krummels van houtjies is. Maar soos die tyd gegaan het, het die stomp klaar geword en ek moes 'n ander plan gekyk het as jong seun, want ons het gelewe van 'n vuurtjie, op die vuurtjie 'n potjie met 'n bietjie pap wat ons by mense kry, 'n bietjie melk wat ons een keer 'n week koop, dit was ons daaglikse lewe. Ons moes net twee keer 'n dag geëet het, weereens, die kos wat ons besit het.

Toe besluit ek maar om my daaglikse of dag se kos te pak in 'n rugsak en 'n byl te vat om hout vir ek en my ouma te kry, want as ek dit nie gaan doen nie, wie sal dit doen? Ek sê toe my ouma wat ek dink, toe stem sy saam, maar toe sê sy ook dat ek nie bang moet word nie. Ek pak toe my gereedskap en vat die pad.

vervolg

Deel 2