My eerste biblioteek was my ma. Sy was 'n opgeleide kindertuin-onderwyseres en het haar vier kinders klein-klein met die klankmetode leer lees. Ek is skool toe met 'n voorsprong: ek was die enigste sub A'tjie wat somme kon doen en vlot kon lees en het gevoel ek is die slimste kind in die skool.
Elke klas het 'n klein klasbiblioteek gehad en ek moes dikwels vir die klas voorlees terwyl die juffrou iets anders sit en doen. Ek onthou ek het eenkeer uit pure dwarsgeit 'n ABC-boek begin lees. Die klas het 'n keel opgesit en die onderwyseres het gesteurd opgekyk. Ek moes iets anders kies. Maar die kwaad was gedoen. My gewildheid as voorleser was onherroeplik geknou. Hierna het 'n ander dogtertjie, Gerda, ook soms voorgelees. Ek het vir Gerda met inspanning verdra.
In daardie tyd het Swellendam se openbare biblioteek 'n beleid gehad (of dalk het ons kinders dit net vir die een of ander rede geglo) dat kinders een Afrikaanse en een Engelse boek moet uitneem. Ek het uit die staanspoor lywige Afrikaanse boeke gelees, soos "Ciske" en J.H.H. de Waal se "Johannes van Wyk" en was skaam om met klein Engelse kinderboekies in die hand gesien te word. Ek het dus groot, dik, imposante Engelse boeke uitgeneem wat ek tot my skande nooit gelees het nie.
My ma se keuse van Afrikaanse voorleesmateriaal was beperk. Ek onthou hoe sy die eerste Afrikaanse vertaling van "Winnie-the-Pooh" met smaak vir ons voorgelees het. Sy't soms so gelag dat ek en my boetie niks kon hoor nie. Terloops, ek dink nou nog "Ottie" is 'n briljante vertaling vir "Piglet". Baie ander Engelse kinderboeke het my ma sommer uit die vuis vertaal terwyl sy vir ons lees. Ek reken dis waar my liefde vir die Engelse letterkunde begin het.
Ek kan nie genoeg klem lê op die waarde van voorlees vir kinders nie. Alle ouers en kinders móét net 'n spesiale tydjie voor slaaptyd hieraan afstaan. Dit bring almal tot bedaring, maak die wêreld oop en bou wonderlike herinnerings. En vandag is daar soveel om uit te kies.

Janie Oosthuysen
Jeugboekskrywer

Ek was al van kleins af 'n biblioteekslaaf - so erg dat die bibliotekaresse my in graad twee verbied het om twee keer op een dag boeke te kom uitneem! Ek het in graad drie my eerste Stephen King-riller (Christine) gelees met 'n woordeboek byderhand. Nugter weet hoe lank dit geneem het. Sedertdien het ek al byna elke boek van King en Dean Koontz gelees.
Douglas Hill se kinderboeke (bv. Die jagter) was vir my ongelooflik, maar ek het ook meer 'tradisionele' kinderboeke soos Trompie, Jasper en Die Uile verslind. Ek het Saartjie en Nancy Drew net so gretig gelees, maar in 'n meer 'geheimsinnige hoedanigheid' - ek sou immers nie dood gevang wou word met 'n 'meisiesboek' nie! Die Choose Your Own Adventure-reeks was 'n nuutjie in my laerskooljare, en ek het elke nuwe boek kafgedraf.
Ironies genoeg lees ek deesdae meer kinderboeke as wat ek ooit in my skooldae gelees het. Wanneer my letterkundeprofessore nie kyk nie, is ek 'n ongeneeslike Goosebumps-slaaf. Ek lees ook voor die voet enigiets nuuts van Janie Oosthuysen en François Bloemhof. En natuurlik Harry Potter. (Wanneer kom die volgende een uit!!!!????) Onlangs het ek Holes van Louis Sachar gelees, wat 'n ongelooflike indruk op my gelaat het. En Artemis Fowl is die mees verbeeldingryke boek sedert J.K. Rowling besluit het om 'n storie oor 'n bebrilde towenaarseuntjie te skryf.

Jaco Jacobs
Jeugboekskrywer

Ek is 'n Kalahari-kind gebore maar het in die ou Wes-Transvaal grootgeword; Potchefstroom, om presies te wees. My kindertyd was ook vol van boeke, boeke, boeke. Ek wens ek kan van daardie kleintyd se boeke weer kry vir my dogtertjie, Celmarè, wat nou 'n jaar oud is. Hapoor en Slurpie, Nonna se Geheim en 'n boekie oor 'n seuntjie wat in 'n mierkolonie beland; die naam kan ek nie onthou nie. Ek het natuurlik ook die Saartjie-, Uile-, Kobie-, Keurboslaan-reekse en vele ander verslind. Vandag help ek my oudste seun in matriek en tweede in standerd ses met al hulle dinge en ek poog om ook my leesliefde aan hulle oor te dra, so tussen die akademie en sportbedrywighede. Celmarè het al 'n rak vol boeke wat wag om gelees te word. En ek - so tussen werk en kinders knyp ek elke oomblik wat ek kan af om gou 'n bladsy of twee verder te lees; my laaste boek was 'n Andre P. Brink wat my met meer deernis laat dink het aan my medemens, ontwortel, verneder, ontmens.

Magriet Maritz

In 'n gesprek met ons kinders oor wat hulle lees, het ons hulle bietjie vertel van boeke wat vir ons so mooi was. Dadelik is ons na die boekrakke en daar kry ek vir Jaffie (Eitemal) - in 1975 het dit 'n volle R1.25 gekos! Ongelukkig moet my dogter nou wag - ma is net besig om gou te lees. Ons hou een van die dae Kerssangdiens en op die voorblad is die woorde: "Hy was die ene lig, sag en warm, en ligrooi, omtrent soos 'n stukkie dagbreek wat hier op die aarde geval het om almal bly te maak".

Ursula du Plooy
Onderwyseres

Ek het in 'n pioniersamelewing grootgeword en leesstof was skaars, beide in ons huis en die plaasskooltjie. Een van die eerste boeke wat ek uitgeneem het toe ek in die hoërskool aankom, was Heidi. Dit was in Afrikaans vertaal, maar ek het nie geweet of omgegee nie, ek was so meegevoer. In die week het ek altyd by my ouma tuisgegaan, maar naweke het Pa my kom haal. Op hierdie Vrydagmiddag het hy by bekendes aangegaan, maar ek wou nie uit die voertuig klim nie, het soos 'n besetene aangehou met lees en omblaai. Hierdie sprokiesagtige verhaal uit die Switserse Alpe was vir 'n dertienjarige dogter die hoogste vorm van betowering.
Sedertdien het ek baie boeke gelees, en self geskryf ook. Nie een van hulle kan egter aan my doen wat Heidi reggekry het nie: om my heeltemal weg te voer uit my bekende lewe op die rand van die Kalahariwoestyn langs die Oranjerivier.
Weg, na 'n oord waar spierwit sneeu bankvas lê, waar bokklokke dof teen die steil hellings lui, waar 'n vrolike dogtertjie op 'n strooibed in die solderkamer slaap.
Nooit, o nooit, sou my eie bed so sag kon wees, my eie lewe so betowerend vreemd nie.
Heidi, hoe kan ek jou ooit vergeet?

Engela (Linde) van Rooyen
Skrywer van romans vir jeug en volwassenes

Boeke het van kleintyd af vir my wêrelde oopgemaak! In ons dorpsbiblioteek - die reuk van boeke, houtrakke en ink steeds bekend - het ek armsvol boeke uitgeneem. As ek soms 'n "te moeilike boek vir my" uitgeneem het, het my ma hardop daaruit voorgelees en dan met opset op 'n spanningsvolle plek opgehou... uit nuuskierigheid het ek dan aangegaan en só die boek klaargelees!
In standerd drie het my klasjuffrou, Mara Opperman, vir ons voorgelees uit Boela van Blouwater van Chris Barnard. Ek moes soms op my arms lê sodat my klasmaats nie sien my oë blink so van die trane nie. Nodeloos om te sê: noudat ek skoolhou, is dié juweeltjie uit die Afrikaanse letterkunde my gunsteling voorgeskrewe prosa vir die Graad 8-leerlinge.
Die boeke wat ek graag gelees het was: Saartjie, Patrys-hulle, Trompie en Konsalik. Ook verhale uit Kinders van die wêreld en Skatkis met al sy fabels, mites, feëverhale en hul pragtige illustrasies wat my steeds bybly.
Vandag dink ek met heimweë terug na daardie sorgvrye dae in my kinderjare waar die fondament vir my liefde vir lees in die algemeen, en Afrikaans in die besonder gelê is.

Hannetjie Smith
Afrikaans Onderwyseres

As kind het ek die hele Tarzan-reeks van Edgar Rice Burroughs verslind. Enige boeke en stokiesprente oor Tarzan was my kos. Die oerwoudman wat met olifante kon praat en 'n apie as troeteldier gehad het, was my held. Ek was mal oor avontuurverhale soos Die Vistermannereeks. Die Jasper- en Trompiereekse was vir my ook baie interessanter as die Saartjiereeks, om van Huppelkind nie eers te praat nie.
Ek het ook baie van rympies en kinderverse gehou. Die Grimmbroers se sprokies van hekse en reuse en monsters en prinse en prinsesse was my daaglikse kos. Hans Christian Anderson se stories het my ook oor en oor geboei. Ek het ook gehou van mitiese verhale en stories oor die Griekse gode en godinne.
Soms het ek dierestories gelees, maar ek het nie daarvan gehou as die dierekarakters klere dra nie. Dit was vir my te onwerklik. Feëverhale kon gaan, maar dit was nooit my geliefkoosde leesstof nie. Ek het meer van die Kinderensiklopedie gehou. Dit het vir my 'n wêreld oopgemaak na alles en nog wat.
My ma het vir my ingeskryf op die Kleinspan en later Die Jongspan. Dit was 'n ondervinding! Later was dit Die Patrys. Nog later oorsese strokiestydskrifte soos Jack and Jill, en as tiener die Jackie Magazine. Ek was ook verot op comics en dit het verbasend baie met my Engels gehelp.
My geliefkoosde boeke was my Kinderbybels. Ek het die stories oor en oor gelees en dit het nooit opgehou om my te boei nie. Ek dink die heel eerste boek wat ouers vir hulle kinders moet aanskaf is 'n goeie Kinderbybel of twee. Daarna moet hullle 'n verskeidenheid van leesstof aan hulle kinders bied.
Ek is 'n gepubliseerde skrywer en digter, maar ek is nie skaam om te sê dat ek nog steeds Archie-comics verslind nie. My vriende lag vir my, maar ek is nie 'n leessnob nie. Sedert my kinderjare tot nou is my boekevoorkeur so wydverspreid dat 'n mens dit nie met 'n paar woorde kan vasvang nie.

Mari Grobler