Hierdie verhaal van Martie Preller speel in wisselende werklikhede af. Dit handel oor vier karakters, Nina, Daniël, Mathilde en Leonard wat vier uitverkorenes uit "ideale stad - iewers in die toekoms? - is om aan 'n kompetisie deel te neem. Kompetisie en wen is dan ook een van die sentrale temas in die roman. Maar daar word ook besin oor die aard van verhoudings: tussen maats, tussen volwasse gesagsfigure en kinders en tussen lede van die teenoorgestelde geslag. Die boek ondersoek ook die diskrepans tussen skyn en werklikheid en veral die onuitpluisbare vervlegting van kwaad en goed.

Indien dit klink of die boek 'n swaarwigtige gepreek is, is dit 'n fout. Die storie word vertel deur Nina. Haar karakter is oortuigend, so ook die ontwikkeling van die verhouding tussen haar en Daniël. Leonard en Mathilde bly onbelangrike newekarakters. Die feit word prettig in die perspektiefwisseling op p 95 deur die "skryfster" aangedui. Die boek is pret, dit sluit aan by die leefwêreld van vandag se tiener en het 'n volgehoue, sterk spanninglyn.

As voorgeskrewe boek sal hierdie teks lewe in vervelige letterkunde klasse in die hoërskool inblaas. (Miskien moet voorskryfkomitees daarvan kennis neem.). Daar is heelwat literêre truuks, literêre verwysings en simboliek wat ontgin kan word. Of hierdie boek spontaan deur tieners gelees sal word, lyk vir my egter onwaarskynlik. Die tienerlesers wat die boek vir my gelees het, het dit nie altyd verstaan nie. Dit lyk my duisterheid bly nog 'n belangrike kriterium vir "goeie prosa" in Afrikaans.