Droomland

Op 'n paddastoel
in die paradys van droomland
sit 'n feetjie, met 'n silwer rokkie
en 'n towerstaffie in haar hand.

Sy sprinkel blinkertjies deur die lug,
dit sweef so heen en weer.
Sy toor, sy toor
my hartjie dat dit gesond word van die seer.

En toe meneer my skielik vra
"Wat is die doel?"
val my drome inmekaar en
verdwyn die feetjie saam met haar paddastoel.

Dalene de Vente (14) 2009

As juffrou so vir my staar

As juffrou so vir my staar
Dan weet ek sommer al klaar!
Ek het alweer sleg gedoen in my toets
My ma gaan my sommer slaan en kapoets
Ai, as ek net kon beter doen
Sal ek wraggies klaar beter voel
My lewe lank kry ek vyf uit tien
Ek weet sommer, ek hoef nie te sien
Maar, skielik kyk juffrou met 'n glimlag na my
Ek het wraggies tien uit tien gekry!
Maar sy weet nie wat ek weet nie
Want sy het my nie raak gesien
Ek het afgekyk by Leona Blas
Die slimste meisie in die klas
As juffrou dit weet
Sal sy my nooit vergeef?
Sy draai jou nek om want sy dink jy verdien dit
Sy skel jou sommer uit vir die ene afkykery as jy sit
Moet asseblief vir niemand sê
Of anders is ek besig om onder my bed weg te kruip
terwyl ek nog so paar uur lê

Lara Bester (11)

Eksamen

Iemand se hoë hakke,
klik-klak hard op hout,
sy loop deur die banke
en kyk jou aan, maak jy 'n fout.

Die lug is dik
jy sny dit met 'n mes
mens kan daarin stik
dit slaan jou vir 'n ses.

Ja, dis die eksamen,
hande beweeg oor velle papier
wit soos 'n laken
die horlosie se lang hand staan op vier.

Die klok lui hard,
daar's 'n hoorbare sug in die saal,
weg is die moegheid, smart
die eksamen is verby maar die papier is kaal.

Dis 'n ronde nul
wat jy verwerf het
met die hele eksamen-spul
dis nou net perfek!

Geen punte nie
jou ma is kwaad
hoekom het jy nie geleer nie,
vra iemand, vir raad.

Dis nogal erg,
die hoof besoek jou,
sy sê jy's sleg,
jy moet dit berou!

Nou ja, hier is ons weer
in die lokaal
om te skryf en so meer
tot jou ma jou kom haal.

Die lewe is wreed.

Ek sit hier in die klas
rustig op my bas
besig om aan my sinne te werk
terwyl juffrou staan en boeke merk.

Wiskunde gee my 'n groot pyn,
ek wens dit wil heeltemal verdwyn.
Ek bring vir juffrou 'n bos blomme,
en gee haar 'n drukkie, ag net sommer.

As ek groot word, word ek fisioterapeut
om mense te help met hulle skeet.
maar nou moet ek eers gaan,
dus tafels, sinne en sou hou dit aan.

Charlene van Dyk (11)

Eksamenlokaal

Die stilte daal soos dood neer
Die penne nog gevul met ink
Die koppe gesak oor wit en swart
Soos die oë lees; dink

'Tyd begin nou', klink dit deur die lokaal
Met 'n valke oog gluur sy ons aan
Ons penne lig saam soos 'n peleton
En ons skryf vir al wat ons bestaan

Die papiere word rond geskaffel
Elke hart bons dubbeld soos die van 'n dier
Die penne skuif soos 'n militêre groep
Oor die papier met spier

Sy stap op en af tussen 'n ry banke
Dit staan soos lelies in 'n vlei
Die benoudheid word hoorbaar
Oor die stilte wat daar lei

Jy hoor 'n tipex doppie afklik
'n Pen val angstig op die vloer
Ek lig my hoof na die dak
Die juffrou laat haar wenkbrou lig - sy loer

Die minute tik-tik af
So duidelik hoorbaar soos gevaar
Ek hoor die kabaal aan die anderkant van die gebou
"Afkyk" - skree sy en maak 'n gebaar

'Halfuur' - uiter sy die tyding
Tien bladsye oor om te gaan
Die kriewelinge in my nek verskyn
En angstigheid kom voor my te staan

My handspier speel wip-wap
Skryf - kan ek nie verder meer
Die tydings van orals flits in my brein
En laat my vol van paniek, seer

Eksamen lokaal,
Doodstyding van 'n skolier
So sal dit nog vir altyd en ewig
Soos die lewens-toets duur

Brigitte Smit (17)

wees

net sewentien
'n taamlik sorgelose bestaan
my grootste probleem: skeinat en rek
- selfs dit kom en gaan -
om sommer net te wees
sing en dans
simpel-mal
dis lekker om maar net kind te wees

lag is lewe
waarom dan iets ander doen
waarom dan wil grootword
iets meer wees
as simpel-mal

want
drome droom is kindwees
prentjies inkleur
kastele bou
dis soms selfs lekkerder om te wens
as om te wees

in hierdie wille simpel ek
is 'n bang vir grootword
en oudwees...
jonkwees bring baie môres
wat stelselmatig minder word

sê nou môre is nie meer nie
en ek nooit wat ek wou wees

die grootste twyfel:
wanneer dan ophou om sewentien
te wees

ek is so bang
ek is in 'n oogwink sewentig
en
al my drome iets wat nooit sal wees

Helené van Tonder (17)

Spesiale onderwyseres
(opgedra aan juffrou Elsa Harley)

Jy staan daar voor
alleen
- met mond en bordkryt
jou wapens wat jy na ons smyt.
- eensaam -
sonder begrip van ander.
Probeer verduidelik,
kyk vir my
...jy glimlag
ek glimlag terug
- jy't my dag gemaak sonder swig!
Soek ook begrip
wil raakgesien word
en dan kom sit ek hier
óók
alleen
en kry 'n glimlag en liefde in een!
- 'n Juffrou,
sonder twyfel,
is die enigste ware mens wat ek ken
want sy sien dit raak wat elkeen spesiaal maak:
Die oë van Jesus

Michelle Fouché (16)

Klaskamer: WS03

Vandag lyk haar gesig moeg,
afgemat deur ouderdom.
Die fyn plooitjies om haar oë,
kreukel haar onderlaag.
Die pand om haar ringvinger
rond haar perfek gemanikeurde naels af.
Dit waarmee sy verduidelik op die truprojektor,
geduldig, oor en oor.
Potlood in een hand,
die ander verduidelik beklemtonend saam.
Haar stem dra oor die klas,
wat rusteloos vroetel.
Kort-kort word na die horlosie gekyk,
net om te sien dat dit vyf minute later is.
Die klok lui,
chaos neem oor.
Sy skakel die truprojektor af.

Marietha Brits (15)

Ek hou van

Ek hou van rys
want dit is kos.
As dit is grys
moet ek dit los.

Ek hou van wors
want dit is vleis.
As ek dit mors
mag ek nie reis.

Ek hou van mielies
want dit is geel.
Sulke groot bielies
dit maak my heel.

Ek hou van roomys
want dit is soet.
Net van ys
en lekkergoed.

Marcé Bester (9)

Tieners

Tieners het PUISIES!
en ook LUISIES!

Hulle eet elke DING
en dra ook 'n NAELTJIERING.

In hul sak het hulle 'n PRENT
van 'n ou VENT!

TIENERS is LUI,
en hulle is altyd in 'n BUI.

Marlise Jordaan (10)

Die nuwe seun

Daar het `n baba gekom,
Dit is `n seun!
Die ma is aan die blom,
Maar pa kreun!
Pa sal nou met boet moet speel,
Terwyl ma vir al die gaste koekies uitdeel.

Mika Stanvliet (11)

Eksamen

Wie weet?
dalk gaan ek als vergeet,
miskien 'n blou rots
rooi slaan
met my ruwe kaal vuiste.
Ek kook oor,
my hart pomp rokende vuurvlammebolle,
waansinnig is ek,
- styf in die nek.
Ek skryf...
en skryf...
en skryf...
ek smeek en pleit
en pleit...
maar daar is net een pad,
smal
en vol spykers en dorings en klippe en messe en borrelende lawa
waaroor my kaal voete moet beweeg
want ek moet eksamen skryf voor ek my laaste asem teug.

Michelle Fouché (16)