ENGEL KIND

My liewe engel kind,
jy droom van feetjies met pienk lint.
Jou ogies is die mooiste blou
en saans speel jy mevrou mevrou.

Jou goue krulletjies waai deur die wind,
dan weet ek jy is my engel kind.
Jou vrolike kinderlag
maak mense se harte sommer sag.

Maar dit alles het verdwyn
en jy los mamma met die grootste pyn.
Jy wandel nou in strate van goud,
in plaas van jou sprokies woud

Die lewe hier op aarde
het sonder jou geen meer waarde,
maar ek weet waar is jy nou...
VEILIG, STYF VAS in Sy arms gevou.

Natasha Prinsloo (15) 2010

'n Spiraal van rooi, oranje en geel
Die herfswind het 'n lewe kom steel
Dit was nog gister toe was jy daar
Dit voel soos 'n droom, is dit waar?

Een asemteug ver weg van my
Ek kan nie rewind nie - dis verby
Mens waardeer eers as jy verloor
Ek kan nog jou lag in die wind hoor.

Reën in die herfs is klaar verby
Nou rol die reën oor my wange vry
Jy is van my af weg.... weggeneem
Jy was vir so 'n rukkie aan my geleen.

Ek wens ek kon jou nog 'n laaste keer vashou
Maar dit was die verlede en dit is die nou
Hartseer om te besef die lewe moet voortgaan
God het 'n doel wat ons nooit sal verstaan.

Dit is waar ek jou finaal groet
Ek hoop dit gaan met jou altyd daar Bo goed.

Louisna Kotze (15) 2009

Jy is dood

'n yskoue wind waai die oranje
blare van 'n boom af
Die winter is om die draai
Jy is dood
skielik
Jy met jou silwer stem
en jy met goue hart
jy is dood

en hier wag ek nog pouses vir jou
tussen die pawiljoene by die bome se skaduwees
en skielik
as ek die leë nessies
sien
kan ek onthou
die middag met jou fiets
die sirenes
die begrafnisklokke
die trane
die verlepte blomme
en jou geskende gesig

en ek besef
toe die einde-van- die- pouse-klok lui
ons maatjie dae is vir ewig verby

Dalene de Vente (14) 2009

jy het my weggegooi
vir Jaco

Ek het my hart verloor
by jou
dit lê
in jou asblik
saam met gemorsies
alleen, vergeet, verlate
want jy
het my weggegooi

Dalene de Vente (13)

Steen

Was ek maar van steen gewees
sou jou woorde my nie kon breek.
Was ek maar van steen gewees
sou jou oë nie deur my hart kon steek.

Was ek maar van steen gewees
sou jy seerder kry deur my te skop.
Maar nou's ek van glas, versplinter op 'n vloer
jy't my gevoelens stuk-stuk kon stop...

Brigitte Smit (19)

Totsiens my oupa

Ek het gehardloop na die kamer waar oupa is.
Daar waar die wind in die takke sis.
Ek het langs hom gaan sit met my kop teen sy arm.
Ek was toe klein genoeg, darem.
Ons het altyd na die bome gekyk en na die wind geluister.
Dit was rustig en stil.
Oupa het nooit gepraat nie, maar die wind...
die wind het gefluister liefkind, liefkind.
Ek kon oupa hoor met my oor teen sy wang
Sy stem was in die wind se sang.
Hy het gefluister na my, ek hoor sy gebede
Die tyd het gekom, toe is hy oorlede.
My hart was gebreek, ek kon nie myself vind,
maar toe gaan sit ek in sy ou kamer en luister na die wind.
Ek hoor hom toe fluister liefkind, liefkind.

Engela Mayer (14)

Om nooit te vergeet nie

ek sal jou nooit vergeet nie
het jy belowe
onthou jy dit nog?

ek het jou lief
het jy ernstig gesê
voel jy nog so?

Ek weet ek het niks belowe nie
niks gesê nie
maar ek onthou nog die gevoel
my hart wat uitreik na jou
en my voete wat omdraai en loop

my voete het opgehou loop
maar my hart reik nog uit na jou
maar tas net leë hande vol wind raak

Hermien van Leeuwen (17)

Totsiens

Pappa, jy is deur die doodsbesem
voor ons oë weggevee,
maar so is ons ook net mens,
met 'n groot harte wens,
om die pappa wat ons so liefhet
weer te groet en te sê totsiens.

Die herinneringe wat pa agtergelaat het
maak baie seer
en soms wil ek net hê dat
die doodsbesem my sal saam vee,
want met 'n lewe so leeg,
wil ek nie leef.

Maar ek het besef,
dis vir my eie bes.
Jy't my hier agtergelaat,
en dis waar ek sal bly,
want jy't geweet my lewe
sal nog hoë hoogtes bereik.

Jy was nie daar om vir mamma te help,
vorm aan die twee gebroke mensies
wat moes agterbly,
maar vir jou vergewe ons,
want deur mamma het al die liefde,
gestraal wat jy aan haar gegee het,
met hulp van bo,
het sy ons gemaak,
wie en wat ,
jy ons nog altyd wou hê.

Mamma kry ook seer,
maar ek dink sy wil dit nie wys,
want dan sal ons moed ook nooit rys.
Sy was eens 'n verwarde hoender,
wat nie nes kon vind,
maar vir hom het sy gekry,
en daar sal sy bly.
My mamma, 'n reddingsengel,
gestuur van bo.
om jou plek te vul.
die een wie sy eens liefgehad het,
het seker nog steeds,
maar sy't dit agtergelaat,
sterk teen die wind boontoe gestap
en gewys mens kan.
Sy maak ons wys,
in die deurmekaar lewe,
wat jou nie tegemoet gekom het nie

Ja, ek sal huil en treur,
wees verseker daarvan,
maar nou moet ek eers sê totsiens;
maar pa,
vir ewig en altyd
sal jy in hierdie klein gebroke hartjie bly.

Tanya Gericke (15)

Ounooi se honne

Van kleinsaf het ek haar,
Van kleinsaf was sy daar.
Sy pas ons op, gereed om te blaf,
as iemand verby die voorhek draf.

Altyd aan die gang, van vroeg tot laat,
sy en haar maat.
Onskuldig lê sy daar, onder die boom, en droom.

Oorkant die straat in die huis so blou
bly die klaende oom met 'n hart vol haat.

Duistere planne broei in sy kop,
ounooi se honne moet pasop.
Dis te laat, leweloos lê sy en haar maat.

Wat het hul gedoen om dit te verdien?
My hart is gebreek,
vir jou my honne
sal ek nooit vergeet.

Catherine van Dyk (13)